| تبليغات | X |
و هیچکس نیست که بپرسد این قافله رهسپار کجاست!
نامه ای می آید برای حر بن یزید از آن نفرین شده ی دوران -ابن زیاد- :
" سخت گیر بر حسین "
نزول می کند بر زمین، زمینی که نامش ... گمانم نینواست.
می داند کجا منزل کند،می شناسد این خاک را ...
و من اینجا رنگ می بازم میان خرمن آرزوهایم
رها می کند مرا هر آنچه که جز تو را میخواهد
و من نیک خنده می کنم .
خالص به میهمانی ات خواهم آمد
بی هیچ رنگی حتی سیاه رنگِ این لباس سیاه
و این خواست تو بود که رها شود هر آنچه که تو را رها کرده
" ساقیا ! لطف نمودی قدحت پر می، باد "
ای جلال الدّین ! کاش بودی و در صحبتی گرم و بی نظیر ، با تو دور از هر اندیشه ای ، ساعت ها می نشستم. من امواج درونم را به تن صخره وارت می زدم و تو هر بار پاسخی بودی برای هزاران سؤالم . کاش اینجا بلخ بود و من عابری بر کوچه هایش... کاش سال 600 ه.ق بود من آواره ای در بازار مسگر ها .... وای کاش تو را به تنهایی ام راهی بود ... !!!
لاهوت: خیلی مشتاقم بدانم که چه در درون داشتی و یا حتی ظاهرت چگونه بوده ، آنگاه که فریاد برآوردی :
«عاشق جورِ یار شو ، عاشق مِهر یار ، نی
تا که نگـــــــــــــار نازگر ، عاشق زار ایدت»
پاسخ استاد علی اکبر دهخدا به دعوت رییس اداره اطلاعات سفارت امریکا برای مصاحبه با رادیو صدای امریکا
در 19 دی ماه سال 1332
خیابان ایرانشهر، خیابان فیشر آباد، تهران
دعوت نامه رادیو صدای امریکا :
آقای محترم ! رادیو «صدای امریکا» در نظر دارد برنامه ای از زندگانی دانشمندان و سخنوران ایرانی، در بخش فارسی صدای امریکا از نیویورک پخش نماید؛ این اداره جنابعالی را نیز برای معرفی به شنوندگان ایرانی برای مصاحبه برگزیده است . در صورتی که موافقت فرمایید، ممکن است کتباً یا شفاهاً نظر خودتان را اطلاع فرمایید تا برای مصاحبه با شما ترتیب لازم اتخاذ گردد.
ضمناً در نظر است که علاوه بر ذکر زندگانی و سوابق ادبی سرکار، قطعه ای نیز از جدید ترین آثار منظوم یا منثور شما پخش گردد.
بدیهی است صدای امریکا ترجیح می دهد که قطعه انتخابی سرکار، جدید باشد و قبلا در مطبوعات ایران درج نگردیده باشد . چنانچه خودتان نیز برای تهیه این برنامه جالب ، نظری داشته باشید ، از پیشنهاداد سرکار حُسن استقبال به عمل خواهد آمد.
با تقدیم احترامات فائقه
سی.ادوارد.ولز
رئیس اداره اطلاعات سفارت کبرای امریکا
پاسخ دهخدا:
جناب آقای سی.ادوارد .ولز
رئیس اداره اطلاعات سفارت کبرای امریکا
نامه مورخه 19 دی ماه 1332 جنابعالی رسید و از اینکه این ناچیز را لایق شمرده اید که در بخش فارسی صدای امریکا از نیویوک، شرح حال مرا انتشار بدهید متشکرم .
شرح حال من و امثال مرا در جراید ایران و رایو های ایران و بعض از دول خارجه ، مکرر گفته اند . اگر به انگلیسی این کار می شد،تا حدّی مفید بود؛ برای این که ممالک متّحده امریکا ، عدّه ای از مردم ایران را بشناسند. ولی به فارسی، تکرار مکررات خواهد بود . و به عقیده من نتیجه ندارد.
و چون اجازه داده اید که نظریات خود را در این باره بگویم و اگر خوب بود، حُسن استقبال خواهید کرد، این است که زحمت می دهم : بهتر آن این است که اداره اطلاعات سفارت کبرای امریکا به زبان انگلیسی ، اشخاصی را که لایق می داند، معرفی کند و بهتر از آن این است که
در صدای امریکا به زبان انگلیسی برای مردم ممالک متّحده شرح داده شود که در آسیا مملکتی به اسم ایران هست که خانه های قراء و قصبات آنجا ، در و صندوق های آنها قفل ندارد، و در آن خانه ها و صندوق ها طلا و جواهرات هم هست ، و هر صبح مردم قریه ، از رن و مرد به صحرا می روند و مشغول زراعت می شوند، و هیچ وقت نشده است وقتی که به خانه بر می گردند، چیزی از اموال آنان به سرقت رفته باشد.
با یک شتردار ایرانی که دو شتر دارد و جای او معلوم نیست که در کدام قسمت مملکت است ، به بازار ایران می آید و در ازای «ینج دلار» دو بار زعفران یا ابریشم برای صد فرسخ راه حمل می کند و نصف کرایه را در مبداء و نصف دیگر آن را در مقصد دریافت می دارد ، و همیشه این نوع مال التجاره ها سالم به مقصد می رسد .
و نیز دو تاجر ایرانی ، صبح شفاهاً با یکدیگر معامله می کنند و در حدود چند میلیون ، و عصر خریدار که هنوز نه پول داده است و نه مبیع آن را گرفته است ، چند صد هزار تومان ضرر می کند ، معهذا هیچ وقت آن معامله را فسخ نمی کند و آن ضرر را متحمّل می شود .
اینهاست که از این گوشه آسیا ، شما می توانید به ملّت خودتان اطلاعات بدهید ، تا آنها بدانند در اینجا به طوری که انگلیسی ها ایران را معرفی کرده اند ، یک مشت آدمخوار زندگی نمی کنند، و از طرف دیگر به فارسی ، به عقیده من خوب است که در صدای امریکا ، طرز آزادی ممالک متحدّه را در جنگ های استقلال ، به ایرانیان بیاموزید و بگویید که چگونه توانسته اید از دست استعمار خلاص شوید ؟ تشویق کنید که واشنگتن ها و فرانکلن ها در ایران ، برای حفظ استقلال از همان طرق بروند .
در خاتمه با تشکر از لطف شما احترامات خود را تقدیم می دارد .